Steeds meer mensen willen een eerlijke vakantie en letten op duurzaamheid. Ontsnap even uit de dagelijkse realiteit en bezoek dit prachtig land met schitterende natuur. Deze site heeft een luxe vakantehuisje in de aanbieding en niet alleen in alle streken van Frankrijk, ook andere Europese landen zijnbeschikbaar. 


De typische landschappen van Bretagne 
Het schiereiland Bretagne steekt als de boeg van een schip in zee. De noordkust grenst aan Het Kanaal, de westkust en de zuidkust worden bespoeld en soms geteisterd door de golven van de Atlantische Oceaan. De oude naam van Bretagne is Armorica. De Bretons gebruik ook vandaag de dag nog de term ‘Armor’ om het geheel aan te duiden dat wordt gevormd door de zee, de wadden, de eilanden en een brede kuststrook. De kust van Bretagne is uiterst grillig gevormd. De wind en de zee hebben er tienduizenden jaren op ingewerkt. Daardoor hebben zich talloze eiland, kapen en klippen gevormd. Tussen de rotspartijen bevinden zich hier en daar stranden met fijn zand. Het is zeer ontspannend om langs de kust te dwalen en de grootste natuur op zich te late inwerken. Er is overigens een groot verschil tussen eb en vloed. Aan de westkust van Bretagne kunnen de getijverschillen wel 15 m bedragen. De Bretons noemen het binnenland van Bretagne ‘Argoat’. Vroeger was dit grotendeels met bos bedekt, maar in de middeleeuwen heeft men het schiereiland van bijna al zijn bossen ontdaan. Tegenwoordig bestaat het binnenland voornamelijk uit weiden en akkers. Deze zijn door stenen muurtjes, aarden wallen en heggen van elkaar gescheiden. In het binnenland wordt men door niet aan het bestaan van de oceaan herinnerd.
 
Vroeger en nu 
 
Bretagne was in voorhistorische tijden een gebergte. In de loop van de jaren is dit zeer sterk afgesleten. Het hoogste punt van het schiereiland, de in het noordwesten gelegen Roc Trévezel, is niet hoger dan 384 m. Bretagne is een provincie met een zeer eigen karakter. De Bretons stammen af van de Britten die in de vijfde en zesde eeuw door de Angelen en de Saksen uit Groot-Brittaninië werden verdreven en zich vermengen met de bevolking. Sindsdien sprak men niet meer van Armorica, maar van Britannia. Hieruit is de naam ‘Bretagne’ voorgekomen. De bewoners van Bretagne zijn trots op hun afkomst en hebben tot vandaag de dag hun eigen karakter weten te bewaren. Bijna een derde van de bevolking spreekt nog Bretons.
 
Op reis 
 
De eerste Bretonse stad op de route is Dol-de-Bretagne. Hier werd in de negende eeuw de eerste hertog van Bretagne ingehuldigd. De plechtigheid vond plaats in de Romaanse kathedraal van de stad. Deze werd echter later door brand verwoest en vervangen door een gotisch bouwwerk. Een bekende Franse schrijver noemde de kathdraal eens ‘een van de volmaakste bouwwerken die de gotische architectuur ons laat bewonderen’. Zonder meer prachtig zijn het portaal, de ramen en de koorbanken van dit godshuis. Het is overigens niet alleen een mooie, maar ook een grote kerk: het middenschip is 100 m lang en iets meer dan 20 m hoog. Even ten zuidoosten van Dol-de-Bretagne staat een zeer hoge steen: een menhir. ‘Menhir’ is een Bretons woord en betekent ‘lange steen’. Er staan en liggen in heel Bretagne enkele duizenden menhirs in allerlei maten. De stenen werde in de periode van 2500 tot 1500 vóór Christus opgericht en waren wellicht vruchtbaarheidssymbolen. De grootste nog staande menhir meet 12 m. De allergrootste echter, de Grand Menhir, vindt men te Locmariaquer. Zou deze omvallen en daarbij in stukken gebroken reus onder de menhirs weer in elkaar gezet worden, dan zou hij maar liefst 20 m hoog zijn. Het gezamenlijk gewicht van de brokstukken van de Grand Menhir is enorm: niet minder dan 350 ton.